Αρχική arrow Φωτογραφίες-Τυπος-Video arrow Άρθρα Εφημερίδων arrow Καθημερινή, 29 Νοεμβρίου 08 Ελ.Μπίστικα

Καθημερινή, 29 Νοεμβρίου 08 Ελ.Μπίστικα

Σάββατο, 29 Νοέμβριος 2008

MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 29-11-08
 
 
 
Η δικαίωση άργησε, αλλά ήρθε! – Ενας ιστορικο-αρχιτεκτονικο- πολεοδομικός θρίαμβος με τη σφραγίδα του υπουργείου Πολιτισμού

 

29-11-08_294097_1

 


Δίνει μόνη της τον τίτλο η επιγραφή, γραμμένη με σπρέι και πίστη σ’ έναν αγώνα που τώρα δικαιώθηκε (φωτογραφία Γιάννης Μπαρδόπουλος «Κ»).
 

Tης Eλενης Mπιστικα

Εχουν η χαρά και η ικανοποίηση χρονικό όριο; Οχι, δεν έχουν κι αυτό το νιώσαμε οι δημοσιογράφοι που παρακολουθήσαμε την πολύωρη ενδελεχή συζήτηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεοτέρων Μνημείων στο Αμφιθέατρο του ΥΠΠΟ, στην Μπουμπουλίνας. Η ώρα ήταν 9.7΄ βραδινή της Πέμπτης 27/11/08, όταν με ψήφους 14 υπέρ και 1 κατά, τα μέλη του Συμβουλίου γνωμοδότησαν υπέρ του χαρακτηρισμού ως Μνημείου του όλου συγκροτήματος των οκτώ (8) προσφυγικών πολυκατοικιών, κηρύσσοντας διατηρητές και τις έξι (6) πολυκατοικίες, αφού με προηγούμενη απόφαση του 2003, είχαν χαρακτηριστεί διατηρητέες ήδη οι δύο. Οχι, χειροκροτήματα δεν επιτρέπονται, αλλά οι μεν δημοσιογράφοι μοιράζονταν μεταξύ τους τη χαρά για την ιστορική γνωμοδότηση που πάρθηκε με τέτοια πλειοψηφία, ενώ τα μέλη του Συμβουλίου ένιωθαν ικανοποίηση, γιατί είχαν ακουστεί οι γνώμες αρχιτεκτόνων, πολιτικών μηχανικών, πολεοδόμων, χωροτακτών ως προς την όψη και την κατασκευή του συγκροτήματος του 1936, αλλά και των 51 ιδιοκτητών που κατοικούν στα 120 διαμερίσματα από το σύνολο των 228. Εχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σ’ αυτά, όπως ο αρχιτέκτων και σταυροφόρος της όλης υπόθεσης-διάσωσης, ο κ. Δημήτρης Ευταξιόπουλος και η κ. Ελένη Παπαβασιλείου, που έχει ταυτίσει τη ζωή της με το σπίτι και τη γειτονιά αυτή. Επίσημοι φορείς από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων - Πολιτικών Μηχανικών του Πολυτεχνείου, από τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών, ονόματα αναγνωρισμένα στον κλάδο τους εξήγησαν γιατί πρέπει να διατηρηθεί το όλο συγκρότημα με τις αρχιτεκτονικές αρετές του, τον πολεοδομικό σχεδιασμό, τη στατική του αντοχή που στέγασε, ύστερα από 14 χρόνια διαμονής τους σε παραπήγματα, πρόσφυγες του 1922 σε έναν οικισμό που είχε ποιότητα ζωής. «Ηταν μια ανταμοιβή διαρκείας για όλους αυτούς που είχαν χάσει τα πάντα μέσα σε δραματικές συνθήκες», όπως ειπώθηκε. Ο τρόπος που μίλησαν για την όλη δομή των οκτώ πολυκατοικιών, για τα σπίτια με τα μπαλκόνια και τον δρόμο με τα δέντρα, για την κοντινή απόσταση, ώστε να συντηρείται η συντροφικότητα της μικρής αυτής ξεχωριστής συνοικίας, έδειχνε πως οι τεχνοκράτες είναι πάνω από όλα άνθρωποι και μάλιστα περήφανοι και αποφασισμένοι να υπερασπιστούν την ιστορική συλλογική μνήμη, συνταιριασμένη μάλιστα με την αρχιτεκτονικο-πολεομική κληρονομιά που τόσο εκτιμάται σήμερα στην Ευρώπη. Ολόκληρες συνοικίες με διατηρητέα αποτελούν πλέον αξιοθέατα κι αυτό υποστήριξαν όχι μόνο οι διάφοροι φορείς, αλλά και τα μέλη του ΚΣΝΜ στη μεταξύ τους συζήτηση πριν από τη γνωμοδότηση. Οι ίδιοι οι κάτοικοι, με τη σειρά τους, μίλησαν γι’ αυτό το μακρότατο διάστημα ανασφάλειας και αγωνίας που άρχισε το 1967 με απόφαση για πράσινο στις οικιστικές περιοχές και είχε στόχο εξ αρχής, και στη συνέχεια, τις οκτώ προσφυγικές πολυκατοικίες λόγω της θέσεώς τους, σε οικόπεδο-φιλέτο. Η φήμη ότι θα κατεδαφιστούν, έκανε πολλούς να φύγουν και όσοι έμειναν, έβλεπαν τις συνθήκες της ζωής τους, στην ώς τότε ήσυχη γειτονιά, να χειροτερεύουν, καθώς περνούσαν τα χρόνια και τα άδεια σπίτια είχαν όψη άθλια, λόγω της εγκατάλειψής τους.

Εμειναν όμως κι επέμειναν. Και όταν το ΣτΕ δεν δικαίωσε απόφαση του προηγούμενου ΚΣΝΜ του ΥΠΠΟ του 2003 –που είχε κηρύξει διατηρητέες μόνο τις δύο και τις άλλες 6 κατεδαφιστέες– και ζήτησε από τον ΥΠΠΟ να γνωμοδοτήσει και για τις υπόλοιπες έξι, σιγή πέντε ετών ακολούθησε. Στο διάστημα αυτό έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ένα τεράστιο πανό σκέπασε την πρόσοψη «κι εμείς ζούσαμε πίσω από τον μπερντέ», έλεγαν οι κάτοικοι. Με την τωρινή ιστορική γνωμοδότηση του ΚΣΝΜ του ΥΠΠΟ επί κ. Μιχάλη Λιάπη, άνοιξε ο δρόμος της ανάδειξης του όλου διατηρητέου συγκροτήματος. Υπήρξε πρόταση από εκπρόσωπο της Ε.Ε., καθηγήτρια κ. Αδάμη, «να μείνουν ως έχουν οι δύο και οι άλλες να γίνουν κελύφη, με αλλαγές στην εσωτερική διαρρύθμιση και συνένωση»... Είχαν όμως οι φύλακες του ΚΣΝΜ γνώση και γνώμη. Ενας είπε «μου θυμίζει MALLοποίηση αυτή η πρόταση για κελύφη»! Οτι χειάζεται περίσκεψη και προσεκτική επιλογή στο σχέδιο και τον τρόπο ανάδειξης ως Μνημείου και ως Οικισμού του όλου Συγκροτήματος, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Σημασία έχει ότι διατηρούνται και οι οκτώ και έφυγε ο εφιάλτης της κατεδάφισης. «Για εμάς, με μικρασιατική ρίζα καταγωγής, σημασία έχει ότι μας διασώσατε ένα κομμάτι καταδικής μας πατρίδας μέσα στην πατρίδα», ειπώθηκε, όταν ήρθε η ώρα της αποχώρησης.

«Και το πράξατε με προσοχή, σοφία και ευαισθησία, με τον νου και την καρδιά σας και χωρίς... κελύφη!». Αύριο, Κυριακή, θα ’χουν γιορτές οι κάτοικοι εκεί, στη γνωστή διεύθυνση, και σημαίες. Μετά τόσων ετών αγωνία «ας αρχίσουν οι χοροί», που λέει και ο Σαββόπουλος.
 

Association of the Enosi Smyrneon Powered by Elxis - Open Source CMS.  Copyright (C) 2006-2017 Elxis.org. All rights reserved.