«Ιερός Πολύκαρπος».

Τετάρτη, 15 Οκτώβριος 2008

«Ιερός Πολύκαρπος».
Το εβδομαδιαίο θρησκευτικό περιοδικό της Σμύρνης
κατά την πρώτη περίοδο της εκδοτικής του πορείας
(1911 – 1914)*

Του ΝΙΚΟΥ Χ. ΒΙΚΕΤΟΥ

Στη Σμύρνη, τη μεγάλη πολυεθνική πολιτεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ελληνισμός εμφανίζει από το 19ο αιώνα και κατά τη διάρκεια του 20ού ιδιαίτερα σημάδια ανάπτυξης και υπεροχής έναντι όλων των άλλων συνοίκων λαών. Δείγμα τρανό του δυναμισμού των Ελλήνων κατοίκων, της άλλοτε ιωνικής πρωτοπολιτείας, αποτελεί η κυκλοφορία των 135 ελληνικών εφημερίδων και περιοδικών που εκδίδονταν σ’ αυτήν τα τελευταία ενενήντα ένα χρόνια πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πρώτη ελληνική εφημερίδα που κυκλοφόρησε στη Σμύρνη, το Σεπτέμβριο 1831, ήταν ο εβδομαδιαίος Φίλος των Νέων, με εκδότη τον τυπογράφο Αντώνιο Δαμιανό και υποστηρικτές του εγχειρήματός του τους Αμερικανούς μισσιονάριους Βρούερ και Λούις . Το 1833, ο διευθυντής της Ευαγγελικής Σχολής Αβράμιος Ομηρόλης, αφού πλούτισε το τυπογραφείο της Σχολής με καινούργια στοιχεία, εξέδωσε την εφημερίδα Μνημοσύνη . Ακολούθησαν και άλλες εκδοτικές προσπάθειες, ωσότου, στις 6 Αυγούστου 1838, ο Ελληνο-σουηδός λόγιος και μαθηματικός Κωνσταντίνος Ροδές έβγαλε την Αμάλθεια, που επρόκειτο να αποβεί η μεγαλύτερη και μακροβιότερη πολιτική εφημερίδα της Σμύρνης με «απόλυτον κύρος επί της δημοσίας γνώμης» .Ανάγκη να τονιστεί εδώ ότι πρωτοβουλία ανάλογη με εκείνη της έκδοσης του Φίλου των Νέων από πλευράς των Αμερικανών ιεραποστόλων έχουμε και στην περίπτωση του ελληνικού περιοδικού Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, που πρωτοκυκλοφόρησε στη Σμύρνη το 1837, με συντάκτη το Χιώτη Ν. Πετροκόκκινο . Οι δύο αυτές προσπάθειες επισημαίνονται ιδιαιτέρως, καθώς, μαζί με κάποιες άλλες εκδοτικές προσπάθειες που ακολούθησαν, συνιστούν την απαρχή της οργανωμένης δραστηριότητας των ξένων προσηλυτιστών στον εκδοτικό τομέα. Σε αντίθεση με τους ετεροδόξους, οι ΄Ελληνες δε διέθεταν, τουλάχιστον μέχρι το 1860, δικό τους θρησκευτικό έντυπο, που θα προέβαλλε τις αλήθειες της ορθόδοξης παράδοσης, θα συνέβαλλε στη διάδοση του Ευαγγελίου. Το πρώτο ορθόδοξο θρησκευτικό περιοδικό ήταν η Ευσέβεια. Πρωτοκυκλοφόρησε στη Σμύρνη το 1861 από τον αρχιδιάκονο της Μητροπόλεως Σμύρνης Ιγνάτιο, τον μετέπειτα επίσκοπο Ξανθουπόλεως, και έκτοτε συνέχιζε να κυκλοφορεί, με μικρές κατά καιρούς διακοπές στην έκδοσή του, μέχρι το 1870 .
Πολλά από τα έντυπα αυτά (πολιτικά, φιλολογικά, εμπορικά, σατιρικά) υπήρξαν βραχύβια, αλλά αυτό δεν περιορίζει τη σημασία της προσφοράς τους, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι επρόκειτο για προσπάθειες που στηρίχθηκαν στα πενιχρά οικονομικά μέσα των Ελλήνων εκδοτών και πραγματοποιήθηκαν κάτω από καθεστώς ασφυκτικής λογοκρισίας , τόσο κατά την περίοδο της οθωμανικής διακυβέρνησης όσο και κατά το τριετές διάστημα της ελληνικής κατοχής .

Ανάμεσα στα ελληνικά περιοδικά σημαντική θέση κατέχει ο Ιερός Πολύκαρπος, το εβδομαδιαίο έντυπο που εξέδιδε η παλαίφατη θρησκευτική αδελφότης «Ευσέβεια» . Υπήρξε ένα από τα πιο μακρόβια εκκλησιαστικά έντυπα της Μ. Ασίας στον 20ό αιώνα και με την ύλη του εμπλουτίζει τις γνώσεις μας γύρω από την εκκλησιαστική, την πνευματική και την κοινωνική ζωή των Ελλήνων της Σμύρνης.
Ο Ιερός Πολύκαρπος προέβαλε στο εκδοτικό στερέωμα της Σμύρνης σε περίοδο που η κοινοτική, εκκλησιαστική και πνευματική κατάσταση στην πρωτεύουσα της Ιωνίας δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Η παλιά διαμάχη μεταξύ των δύο κοινοτικών σωμάτων, της Δημογεροντίας και της Κεντρικής Επιτροπής, συνεχιζόταν και μέσα από τα φύλλα των εφημερίδων. Το μορφωτικό επίπεδο του κλήρου ήταν χαμηλό και στις τάξεις του παρατηρούνταν ηθικά παραπτώματα που προκαλούσαν το σκανδαλισμό των πιστών. Ο λαός επεδείκνυε μια θρησκόληπτη ευπιστία στα ευρήματα και τα μυθεύματα της αγυρτείας και της θεοκαπηλίας. Οι ξένες προπαγάνδες εξακολουθούσαν να αναπτύσσουν την προσηλυτιστική τους δράση σε βάρος των Ορθοδόξων. Νεωτεριστικές ιδέες από τη Δυτική Ευρώπη, ξένες προς τις παραδόσεις της Ορθοδοξίας, διαπότιζαν τον κοινωνικό ιστό της πόλης.

1. Ο Ιερός Πολύκαρπος εκδόθηκε με πρωτοβουλία του μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου (Καλαφάτη), του από Δράμας, και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Σμύρνη στις 10 Απριλίου 1911, δηλαδή ένα περίπου χρόνο μετά την ανάρρηση του ιεράρχη στο μητροπολιτικό θρόνο της αποστολικής Εκκλησίας των Σμυρναίων. Ο Χρυσόστομος Σμύρνης ήταν όχι μόνο ο εμπνευστής αλλά και ο στυλοβάτης του περιοδικού. Γι’ αυτό και δεν αποτελεί υπερβολή να ισχυρισθούμε ότι η έντυπη πορεία του περιοδικού σημαδεύτηκε από την πολυτάραχη ζωή του εθνο-ιερομάρτυρα ιεράρχη. Ο Ιερός Πολύκαρπος κυκλοφόρησε μέχρι τις 10 Μαΐου του 1914, διέκοψε αιφνιδιαστικά την έκδοσή του, όταν ο μητροπολίτης Χρυσόστομος εξορίστηκε από το βαλή Σμύρνης Ραχμή μπέη, και επανακυκλοφόρησε στις 2 Μαΐου 1919, ημέρα της απελευθέρωσης της Σμύρνης από τον ελληνικό στρατό, αφού πια ο Χρυσόστομος είχε επιστρέψει στη Μητρόπολή του. Σε όλη την α΄ περίοδο της εκδοτικής του πορείας (1911 – 1914) πέτυχε να εκδώσει 162 τεύχη που περιείχαν συνολικά 2622 σελίδες . Στη β΄ περίοδο της εκδοτικής του ζωής (1919 – ;) είναι, όπως προκύπτει από τα λίγα τεύχη που έχουμε στη διάθεσή μας, έντονα διαφοροποιημένος από εκείνον της πρώτης περιόδου, τόσο ως προς τη θεματογραφία του όσο και ως προς την περιοδικότητά του .
Με την κυκλοφορία του περιοδικού θέλησε ο Σμύρνης Χρυσόστομος να ιδρύσει ένα ακόμα «εκκλησιαστικόν άμβωνα», φιλοδοξώντας – όπως γράφει – να επαναφέρει την αρχαία εύκλεια και δόξα στις Επτά Εκκλησίες της Αποκαλύψεως και ταυτόχρονα να ικανοποιήσει τον παλαιό και μύχιο πόθο των διοικήσεων της «Ευσεβείας» για έκδοση ενός εκκλησιαστικού περιοδικού, το οποίο θα βοηθούσε στην καλύτερη διάδοση του Ευαγγελίου προς όλους εκείνους τους χριστιανούς, οι οποίοι δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν το κήρυγμα των ιεροκηρύκων της αδελφότητας . Η ίδια, άλλωστε, η «Ευσέβεια» είχε γι’ αυτό αναλάβει από την πρώτη στιγμή τη δαπάνη της έκδοσης του περιοδικού και, όπως φαίνεται, από την υποχρέωση αυτή δεν παραιτήθηκε, ακόμα και όταν ο Ιερός Πολύκαρπος κατέστη οικονομικά αυτοδύναμος. Η χρηματική στήριξη που του παρείχε η «Ευσέβεια» συνετέλεσε στο να κρατηθεί η τιμή τού περιοδικού σε χαμηλά επίπεδα.
Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των ελληνικών εφημερίδων της Σμύρνης, καθώς και οι διάφορες βλέψεις και τα εκδοτικά συμφέροντα έκαναν μεγάλη μερίδα του ομογενειακού Τύπου να μη δει με συμπάθεια το νέο περιοδικό. Η κυκλοφορία του δεν έγινε γνωστή από τις στήλες των σμυρναϊκών εφημερίδων και, αντί της στοιχειώδους υποστήριξης ή ενθάρρυνσης, ο Ιερός Πολύκαρπος αντιμετώπισε εξαρχής τον πόλεμο διαφόρων δημοσιογραφικών φύλλων της Σμύρνης . Το γεγονός επισημάνθηκε από τις στήλες του περιοδικού και προς τους ΄Ελληνες δημοσιογράφους απευθύνθηκε έκκληση για συνεργασία, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι πολλές και ποικίλες ανάγκες της ομογενούς κοινωνίας .
2. Το περιοδικό διατήρησε σε όλο το διάστημα της έκδοσής του τον τίτλο «Ιερός Πολύκαρπος», που παραπέμπει στον ομώνυμο πολιούχο άγιο και επίσκοπο Σμύρνης. Στην πρώτη σελίδα και κάτω από τον τίτλο αναγράφεται σε τρεις αράδες ο υπότιτλος:

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΝ ΦΥΛΛΟΝ
ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΔΑΠΑΝΗ ΔΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚ. ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ «ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ»

Ο όρος «θρησκευτικόν» στο κέντρο της πρώτης αράδας τέθηκε για να δηλώσει το χαρακτήρα του περιοδικού και διατηρήθηκε έκτοτε σε όλο το διάστημα της έκδοσης, παρά το γεγονός ότι ο υπότιτλος υπέστη επανειλημμένες τροποποιήσεις καθ’ όλο το διάστημα της α΄ περιόδου.

3. Την ευθύνη της σύνταξης του Ιερού Πολυκάρπου στην πρώτη περίοδο της ζωή του είχε Συντακτική Επιτροπή, την οποία αποτελούσαν ο Σμύρνης Χρυσόστομος, ως πρόεδρος, και ο επίσκοπος Τράλλεων Χρυσόστομος με τους ιεροκήρυκες της «Ευσεβείας», ως μέλη.
Ο Σμύρνης γράφει σχεδόν πάντα το κύριο άρθρο και αναπτύσσει ένα ακόμα θέμα, το οποίο δημοσιεύεται στις αμέσως επόμενες σελίδες . Η αρθρογραφία του βασισμένη πάνω στις αξίες του Χριστιανισμού και του ΄Εθνους καθορίζει το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται ο Ιερός Πολύκαρπος. Από τις σελίδες του περιοδικού ο Χρυσόστομος Σμύρνης προβάλλει την οικουμενική διάσταση της Εκκλησίας και ταυτόχρονα υπεραμύνεται με σθένος της πατρίδας του, επιτιθέμενος με δριμύτητα εναντίον εκείνων που προσπάθησαν να την πλήξουν .
Πολύτιμος βοηθός του μητροπολίτη Σμύρνης στην έκδοση του περιοδικού υπήρξε ο βοηθός επίσκοπος Τράλλεων Χρυσόστομος (Χατζησταύρου). Αρθρογραφεί τακτικά στο περιοδικό, μεταφράζει κείμενα από τη γαλλική γλώσσα που δημοσιεύονται στον Ιερό Πολύκαρπο και, από τα μέσα του 1912 μέχρι το 1913, οπότε εξελέγη μητροπολίτης Φιλαδελφείας και αναχώρησε από τη Σμύρνη για την επαρχία του, έχει εκ παραλλήλου και τη διεύθυνση του περιοδικού. Μετά την αποχώρηση του Χατζησταύρου, η θέση του διευθυντή παρέμεινε κενή.

4. Τη συντακτική ομάδα του περιοδικού πλαισίωνε επιτελείο συνεργατών, κληρικών και λαϊκών. Στους κληρικούς συνεργάτες του Ιερού Πολυκάρπου ανήκαν ο επίσκοπος Ξανθουπόλεως Αμβρόσιος Πλειανθίδης, μετέπειτα μητροπολίτης Μοσχονησίων, και οι ιεροδιάκονοι Γρηγόριος Ορφανίδης και Βασίλειος Παπαδόπουλος.
Από τους εκτός Σμύρνης συνεργάτες του περιοδικού αναφέρουμε τους μητροπολίτες Αγκύρας Γερβάσιο Σαρασίτη, Νικαίας Βασίλειο Γεωργιάδη, πρώην Νικομηδείας Φιλόθεο Βρυέννιο, Λεοντοπόλεως Σωφρόνιο Ευστρατιάδη, τους αρχιμανδρίτες Τιμόθεο Αναστασίου (Αθήνα), Γερμανό Βασιλάκη (Παρίσι), Χρυσόστομο Δ. Παπαδόπουλο (Αλεξάνδρεια, Αθήνα), Παρθένιο Πολάκη, Πολύκαρπο Συνοδινό (Μεσολόγγι), Πολύκαρπο Ι. Ζάχο (Βόλος) και τον πρωτοπρεσβύτερο Κωνσταντίνο Καλλίνικο (Μάντσεστερ Αγγλίας).
Στους λαϊκούς συνεργάτες του Ιερού Πολυκάρπου ανήκουν οι ιεροκήρυκες της «Ευσεβείας» Ανδρέας Κ. Κουρνιάκτης, Γεώργιος Κ. Πασχάλης, Βασίλειος Ευθυμίου, ο καθηγητής Αδαμάντιος Ν. Διαμαντόπουλος, ο ιστοριοδίφης Νίκος Κ. Χατζηκωστής, ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης Παντολέων Κομνηνός, ο υφηγητής Γεώργιος Λαμπάκης, ο λυκειάρχης Κωνσταντίνος Α. Διαλησμάς,
Στους έκτακτους συνεργάτες του περιοδικού συναριθμούνται ο βουλευτής Αττικής – Βοιωτίας και έφορος της Βιβλιοθήκης της Βουλής Μιχ. Ι. Γαλανός, ο λόγιος ιατρός της Σμύρνης Μιχαήλ Τσακύρογλους, ο αρχιμ. Ιωάννης Ανδρεάδης κ.ά. Ονόματα γυναικών που συνεργάστηκαν με το περιοδικό, πλην εκείνου της υποδιευθύντριας του Ομηρείου Παρθεναγωγείου Πολύμνιας Λάσκαρη, δεν αναφέρονται.
Οι περισσότεροι από τους συνεργάτες του περιοδικού υπογράφουν τα κείμενά τους και προσθέτουν κάτω από το ονοματεπώνυμό τους την ιδιότητά τους, ενίοτε δε και τον τόπο της διαμονής τους. Σε ορισμένα από τα άρθρα οι συγγραφείς αντί του ονοματεπωνύμου τους θέτουν τα αρχικά τους (π.χ. Π[ασχάλης] Γ[εώργιος] Κ.). Κείμενα που να φέρουν ψευδώνυμο δεν εντοπίστηκαν, ενώ αντιθέτως είναι αρκετά τα άρθρα που δημοσιεύονται ανυπόγραφα.

5. Κατάλογοι συνδρομητών δε δημοσιεύονται στο περιοδικό. Από τη στήλη της αλληλογραφίας μπορεί να εκτιμηθεί ότι η γεωγραφική εμβέλεια του περιοδικού ήταν ευρύτατη. Συνδρομητές / συνδρομήτριες του Ιερού Πολυκάρπου εντοπίζονται όχι μόνο στη Σμύρνη, αλλά και στις ελληνικές πόλεις και τα χωριά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπου κατοικούσαν ομογενείς, στο ελληνικό κράτος και στις ελληνικές παροικίες του εξωτερικού.
Η υποδοχή που επιφύλαξε το αναγνωστικό κοινό στον Ιερό Πολύκαρπο φαίνεται ότι ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Τα πρώτα φύλλα εξαντλήθηκαν γρήγορα και χρειάσθηκε να ανατυπωθούν, για να σταλούν στους νέους συνδρομητές του περιοδικού. Φθάνοντας στον πέμπτο μήνα της κυκλοφορίας του είχε περί τους 6.000 συνδρομητές.
Η διακίνηση του περιοδικού γινόταν πρωτίστως με το σύστημα των συνδρομών και δευτερευόντως με την πώληση μεμονωμένων τευχών. Οι συνδρομές αποτελούσαν σοβαρό πόρο για την έκδοση του περιοδικού. Τόσο για τη διακίνηση των τευχών του όσο και για την είσπραξη των συνδρομών, ο Ιερός Πολύκαρπος χρησιμοποιούσε στην πόλη μεν της Σμύρνης διανομείς, στις δε επαρχίες περιοδεύοντες ανταποκριτές ή αντιπροσώπους. Ωστόσο η πλημμελής άσκηση των καθηκόντων κάποιων διανομέων, οι παρατυπίες εκ μέρους των αντιπροσώπων, καθώς και το πρόβλημα της μη έγκαιρης είσπραξης των συνδρομών οδήγησαν στο διορισμό 10μελούς διαχειριστικής επιτροπής, που την αποτελούσαν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της «Ευσέβειας».
Με σκοπό να επεκτείνει την κυκλοφορία του Ιερού Πολυκάρπου και «παρά τω πτωχώ λαώ», η διεύθυνσή του καθιέρωσε από το 12ο φύλλο του περιοδικού (25.6.1911) προαιρετικές συνδρομές μεταξύ των αναγνωστών και των συνδρομητών του, τα έσοδα από τις οποίες χρησιμοποιούσε για τη δωρεάν αποστολή του σε άπορους οικογενειάρχες και επιμελείς και χρηστοήθεις μαθητές. Για τη σύνταξη των σχετικών καταλόγων ο Ιερός Πολύκαρπος απευθύνθηκε στους προϊσταμένους τού ενοριακού κλήρου της Σμύρνης και του εξωτερικού και στους διευθυντές των «εκασταχού» ελληνικών σχολείων.

6. Με το θρησκευτικό προσανατολισμό του περιοδικού συνδέεται άμεσα και η εικονογράφησή του. Στην πρώτη σελίδα του εξωφύλλου και σε μία από τις εσωτερικές, ο Ιερός Πολύκαρπος την Α΄ περίοδο, δημοσιεύει μία τουλάχιστον εικόνα με θέμα από τη Βίβλο, η οποία συνοδεύεται αντί με λεζάντα από αγιογραφικό απόσπασμα. Οι εικόνες δε σχετίζονται πάντοτε με το δημοσιευόμενο άρθρο. Σε δύο περιπτώσεις η εικόνα του εξωφύλλου αντικαθίσταται με φωτογραφία. Πρόκειται για το πορτρέτο του εθνομάρτυρα μητροπολίτη Γρεβενών Αιμιλιανού και του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄. Δε λείπουν φωτογραφίες από τον εσπερινό του Αγίου Πολυκάρπου στο λόφο του Πάγου, από την εκδρομή των μελών της «Ευσεβείας» στην ΄Εφεσο ή από την εξόρμηση που οργάνωσε η θρησκευτική αυτή αδελφότητα υπέρ των σεισμοπαθών της ΄Ιμβρου.

7. Ο Ιερός Πολύκαρπος τυπωνόταν σε δίστηλα τεύχη (διαστ. 0,23Χ0,16) και ήταν κατά κανόνα δεκαεξασέλιδος. Στη σειρά του περιοδικού εντάσσονται και τα πανηγυρικά τεύχη του, που κυκλοφορούσαν με την ευκαιρία των εορτών των Χριστουγέννων, του Πάσχα και της εορτής του Αγίου Πολυκάρπου. Τυπωμένα με μελάνι διαφορετικού χρώματος (μπλε, πράσινο ή κόκκινο), ώστε να διακρίνονται από την υπόλοιπη σειρά, περιείχαν ύλη επίκαιρη αφιερωμένη στην εορτή και διακόσμηση με καλλιτεχνικές εικόνες. Συνολικά κυκλοφόρησαν 8 πανηγυρικά τεύχη . Να σημειωθεί ότι το πρώτο πανηγυρικό τεύχος περιείχε εκτός κειμένου λιθογραφική εικόνα μεγάλου σχήματος, η οποία δωριζόταν στους συνδρομητές και αναγνώστες του περιοδικού.
Ο Ιερός Πολύκαρπος τυπωνόταν αρχικά στο τυπογραφείο «Ο Ερμής» , με υπεύθυνο τον Π. Γ. Λουκέλλη και από το τεύχος 114/8 Ιουνίου 1913 στο ιδιόκτητο τυπογραφείο της «Ευσεβείας», το οποίο λειτουργούσε στο ισόγειο του νέου μεγάρου της αδελφότητας, στην οδό Ρόδων. Το νέο τυπογραφείο, που έφερε το ίδιο όνομα με εκείνο του περιοδικού, χάρη σε δάνειο που εξασφάλισε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, διέθετε μεγάλο ατμοκίνητο πιεστήριο και είχε πλουτιστεί με σειρά από καινούργια τυπογραφικά στοιχεία όλων των στιγμών, καθώς και με βυζαντινούς χαρακτήρες , και τα κέρδη από τις εκτυπωτικές εργασίες «διατίθενται αποκλειστικώς χάριν του κηρύγματος» .
8. Το περιοδικό αποβλέπει εξαρχής στη συστηματική γραπτή διδαχή του θείου λόγου, μέσα από τις περικοπές του Ευαγγελίου και τις Πράξεις των Αποστόλων, και στη μετάδοση των υγιών αρχών του Χριστιανισμού. Παρουσιάζει υπό το φως της χριστιανικής διδασκαλίας κοινωνικά θέματα για την υγεία, την εργασία, την οικογένεια, το γάμο, την ανατροφή των παιδιών. Σχολιάζει μερικά από τα ελαττώματα των Ελλήνων (το ψεύδος, την έλλειψη σεβασμού στους μεγαλύτερους, την ανειλικρινή φιλία) καθώς και κοινωνικά προβλήματα της εποχής, υπέρ των οποίων εκδηλώνεται η ποιμαντική μέριμνα της Εκκλησίας. Φιλοξενεί από τα πρώτα κιόλας τεύχη κείμενα σχετικά με τη διαχριστιανική συνεργασία και την προσέγγιση της Ορθόδοξης με την Αγγλικανική Εκκλησία. Δημοσιεύει άρθρα για τη διαπαιδαγώγηση του λαού. Επιλέγει και αναδημοσιεύει ψυχωφελή κείμενα από την ξένη Γραμματεία και λογοτεχνικά πονήματα συνεργατών του. Καταχωρεί μελετήματα ιστορικού και αρχαιολογικού περιεχομένου. Από τις σελίδες του δε λείπουν οι ειδήσεις για τις δραστηριότητες της «Ευσεβείας», τα χρονικά της τοπικής Εκκλησίας, οι πληροφορίες από τη ζωή των ελληνικών εκπαιδευτηρίων της Σμύρνης, όπως και τα προγράμματα του θείου κηρύγματος και των νυκτερινών διαλέξεων, που πραγματοποιούσαν οι λαϊκοί ιεροκήρυκες της «Ευσεβείας».

9. Περαίνοντας τη σύντομη αυτή παρουσίαση του Ιερού Πολυκάρπου, ας μας επιτραπεί να επισημάνουμε την ανάγκη δημιουργίας μιάς πλήρους σειράς των φύλλων του περιοδικού. Γι’ αυτό από το επίσημο αυτό βήμα του ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. απευθύνουμε έκκληση προς κάθε δυνάμενο να βοηθήσει στον εντοπισμό των φύλλων της β΄ περιόδου του Ιερού Πολυκάρπου, ώστε να αρχίσει άμεσα η αποδελτίωσή τους και να αξιοποιηθεί αυτή η πρώτης τάξεως εκκλησιαστική πηγή, η οποία ενδιαφέρει όχι μόνο τους θεολόγους, αλλά και τους ασχολούμενους με τη μελέτη της ιστορίας και του πολιτισμού των Ελλήνων της Σμύρνης.





Association of the Enosi Smyrneon Powered by Elxis - Open Source CMS.  Copyright (C) 2006-2017 Elxis.org. All rights reserved.