Ο όρος " Γενοκτονία".

Τρίτη, 16 Σεπτέμβριος 2008

 

Η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονίας (International Association of Genocide Scholars IAGS) ενέκρινε ψήφισμα αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ασσυρίων και των Ελλήνων της Ανατολίας. Το ψήφισμα υιοθετήθηκε τις τελευταίες ημέρες του Νοεμβρίου 2007 από το 83% των μελών της Ένωσης, που είναι καθηγητές πανεπιστημίου και ερευνητές γενοκτονιών και ανακοινώθηκε επίσημα από την Ένωση στις 15 Δεκεμβρίου 2007.


Το κείμενο συνέταξαν από κοινού ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Yale, Prof. Adam Jones και η συγγραφέας του βιβλίου «Ούτε καν το όνομά μου» Thea Halo, που αναφέρεται στην ιστορία της μητέρας της, Ελληνίδας από τον Πόντο που ξεριζώθηκε κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας.

Η υιοθέτηση του ψηφίσματος, και ιδιαίτερα η αποδοχή των ξένων καθηγητών που ασχολούνται με τις γενοκτονίες ότι το τελευταίο στάδιο μίας γενοκτονίας είναι η άρνηση αναγνώρισής της, αποτελεί ράπισμα για μία ελληνική μερίδα σκέψης, όπως τη ζήσαμε έντονα από τους συγγραφείς του γνωστού βιβλίου ιστορίας της ΣΤ τάξεως του Δημοτικού, που επιμένει πεισματικά να αρνείται τα πραγματικά γεγονότα και τις διαστάσεις της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας από τους Τούρκους.

 

Τοι πλήρες κείμενο της αποφάσεως της IAGS (The International Association of Genocide Scholars) είναι, σε γενική απόδοση του αγγλικού κειμένου στα Ελληνικά:

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η άρνηση μίας γενοκτονίας αναγνωρίζεται παγκοίνως ως το έσχατο στάδιο γενοκτονίας, που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και ευαπόδεικτα προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες ,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η Οθωμανική γενοκτονία εναντίον των μειονοτικών πληθυσμών κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζεται συνήθως ως γενοκτονία εναντίον μόνο των Αρμενίων, με λίγη αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών, εναντίον άλλων χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ότι είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης των Μελετητών Γενοκτονιών, ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας, μεταξύ των έτων 1914 και 1923, συνιστούν γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και των Έλλήνων της Ανατολίας.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ η Ένωση να ζητήσει από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει επίσημα συγγνώμη, και να λάβει τα κατάλληλα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση( μη πανάληψη).

Τέλος

December 1, 2007

FULL TEXT OF THE IAGS RESOLUTION:

WHEREAS the denial of genocide is widely recognized as the final stage
of genocide, enshrining impunity for the perpetrators of genocide, and
demonstrably paving the way for future genocides;

WHEREAS the Ottoman genocide against minority populations during and
following the First World War is usually depicted as a genocide against
Armenians alone, with little recognition of the qualitatively similar
genocides against other Christian minorities of the Ottoman Empire;

BE IT RESOLVED that it is the conviction of the International
Association of Genocide Scholars that the Ottoman campaign against
Christian minorities of the Empire between 1914 and 1923 constituted a
Genocide against Armenians, Assyrians, and Pontian and Anatolian Greeks.

BE IT FURTHER RESOLVED that the Association calls upon the government
of Turkey to acknowledge the genocides against these populations, to
issue a formal apology, and to take prompt and meaningful steps toward restitution.

End

.Όσον αφορά τον όρο "Γενοκτονία " θα επικαλεσθούμε την αρθρογραφία της Καθημερινής της 17 Μαίου 2007. Σύμφωνα με αυτήν η λέξη γενοκτονία μοιάζει παλιά και όσα ορίζει φαίνονται ακόμη παλαιότερα. Ωστόσο, πρόκειται για ένα σχετικά πρόσφατο νομικό και πολιτικό όρο, που κατασκευάστηκε από έναν διακεκριμένο νομικό του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, τον Ραφαήλ Λέμκιν, για να περιγράψει τόσο το γερμανικό έγκλημα, τη ναζιστική "Τελική Λύση", όσο και "τη βαρβαρότητα και το βανδαλισμό" των Τουρκών κατά των Αρμενίων.Ο γεννημένος το 1900 νομικός είχε ασχοληθεί με την γενοκτονία των Αρμενίων πριν φτάσει, το 1943, να αναγνωρίσει τη θλιβερή αναγκαιότητα για τη δημιουργία μιας νέας λέξης, που θα περιέγραφε ακριβώς το συγκεκριμένο μαζικό έγκλημα. Για τη δημιουργία του όρου προσέφυγε στην ελληνική -απ' όπου το "γένος"- και στη λατινική -απ' όπου το cide, ο φόνος.Είναι ιδιαίτερη σύμπτωση το γεγονός ότι ο άνθρωπος που δημιούργησε τον όρο και που ασχολήθηκε πολύ πριν το ναζιστικό έγκλημα με τις άλλες γενοκτονίες -την αρμενική και την ασσυριακή- ήταν ο ίδιος Εβραίος, Πολωνοεβραίος.

Η ενασχόλησή του με την μορφή αυτή πολιτικής δράσης ξεκίνησε από τα φοιτητικά του χρόνια ακόμη, όταν προσπάθησε να εντάξει μέσα στο υπάρχον σύστημα διεθνών πολιτικών σχέσεων και διεθνούς δικαίου, μία νέα μορφή εγκλήματος. Το 1933, πριν καταλήξει στον επιτυχέστατο νεολογισμό του, είχε ήδη παρουσιάσει τις θέσεις τους για την αντιμετώπιση των γενοκτονιών ως εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, αν και ακόμη τις ονόμαζε "Έγκλημα της Βαρβαρότητας".Για να καταδείξει το είδος του εγκλήματος χρησιμοποίησε ως παραδείγματα τη Γενοκτονία των Αρμενίων, με θύτες τους Τούρκους, και τη Γενοκτονία των Ασσυρίων του Σίμελε, με θύτες τους Ιρακινούς - ένα κοινό σημείο των δύο γενοκτονιών είναι ότι διαπράχθηκαν με τη βοήθεια Κούρδων.

Τη λέξη "γενοκτονία" τη χρησιμοποιεί πρώτη φορά στο έργο του "Η διακυβέρνηση του άξονος στην κατεχόμενη Ευρώπη", το οποίο κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ -όπου ο Λέμκιν διέφυγε για να γλιτώσει από τους ναζί- το 1944 και διευκρινίζει τα χαρακτηριστικά εκείνα που διαφοροποιούν τη γενοκτονία από άλλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η διεθνής Κοινότητα κλήθηκε να υπογράψει την Συμφωνία για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας, πνευματικού τέκνου του "σχολαστικού και επίμονου" Πολωνοεβραίου, το 1948. Η εικοστή υπογραφή μπήκε τέλη του 1950 και η Συνθήκη έγινε νόμος από το 1951, αν και πολλά κράτη υπέγραψαν εξαιρώντας εαυτά ή απορρίπτοντας άρθρα.Η πρώτη φορά που η Συνθήκη επιβλήθηκε ως νόμος ήταν το 1998, κατά τις δίκες που διενήργησε το Διεθνές Δικαστήριο για τη γενοκτονία εις βάρος των Τούτσι στη Ρουάντα, το 1994, με δράστες οργανώσεις των Χούτου που είχαν την έγκριση της κυβέρνησης.

Η επίσημη σύμβαση του ΟΗΕ που εγκρίθηκε το 1948, εχει στα τμήματα που μας αφορούν (άρθρα 1 και 2) όπως παρακάτω:

Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide

Approved and proposed for signature and ratification or accession by
General Assembly resolution 260 A (III) of 9 December 1948 entry into force 12 January 1951, in accordance with article XIIIstatus of ratifications, reservations and declarations

The Contracting Parties,
Having considered the declaration made by the General Assembly of the United Nations in its resolution 96 (I) dated 11 December 1946 that genocide is a crime under international law, contrary to the spirit and aims of the United Nations and condemned by the civilized world,

Recognizing that at all periods of history genocide has inflicted great losses on humanity, and

Being convinced that, in order to liberate mankind from such an odious scourge, international co-operation is required,

Hereby agree as hereinafter provided:

Article 1

The Contracting Parties confirm that genocide, whether committed in time of peace or in time of war, is a crime under international law which they undertake to prevent and to punish.

Article 2

In the present Convention, genocide means any of the following acts committed with intent to destroy, in whole or in part, a national, ethnical, racial or religious group, as such:

(a) Killing members of the group;

(b) Causing serious bodily or mental harm to members of the group;

(c) Deliberately inflicting on the group conditions of life calculated to bring about its physical destruction in whole or in part;

(d) Imposing measures intended to prevent births within the group;

(e) Forcibly transferring children of the group to another group.

 

Ευάγγελος Τσίρκας / 14η Σεπτεμβρίου 2008

Association of the Enosi Smyrneon Powered by Elxis - Open Source CMS.  Copyright (C) 2006-2017 Elxis.org. All rights reserved.